Staatssecretaris nog grover dan Geert Wilders? Tot mijn verbijstering kwam ik in de rubriek ‘De Week Waarin…’ een vergelijking tegen tussen een drietal vrouwelijke leiders (VN  45): Merkel, Veldhuijzen van Zanten en Nurten Albayrak van het COA. Van
de tweede werd gezegd  dat ze vanwege haar hand op de mond van de commissievoorzitter Zorg ‘In grofheid het “Doe ‘s normaal man’ van Geert Wilders aardig naar de kroon stak’.

Laat ik allereerst aangeven dat ik ‘bepaald’ geen CDA’er ben, maar als een ‘regelmatig’ toeschouwer van Politiek24 ben ik gedwongen het op te nemen voor deze
staatssecretaris van Volksgezondheid.  En wel vanuit mijn pure respect voor haar. Ik noem de volgende feiten: (1) haar pure, authentieke manier van optreden (incl. uitglijders) tegenover ‘politieke specialisten’; (2) haar verbale talent dat alle Kamerleden overtreft, en (3) haar ervaring als verpleeghuisarts inbrengt in het politieke debat, en waarmee alle carrièrepolitici overtreft, omdat ze alles uit het hoofd kan antwoorden en
geen ambtelijke teksten nodig heeft. Een pure verademing vergeleken bij het
gemiddelde geleuter in de Kamer. Dat ze een aantal fouten maakt die tegen de
mores van de Kamer ingaan, zoals de mond snoeren van de voorzitter, is haar van
harte vergeven, omdat haar authenticiteit bepalend is. Haar ambtelijke
medewerkers hadden haar waarschijnlijk niet verteld dat een commissievoorzitter
‘heilig’ is. ‘Foutje, bedankt.’ Ze bedoelde het als ‘ik word niet gestoord door geroep’; het kwam dus voort uit innerlijke irritatie.

Waar komt die irritatie vandaan? De gezamenlijke oppositiewoordvoerders zijn simpelweg tegen deze praktijkervaring van dit politieke groentje niet opgewassen en dat wekt mijns inzien pure jaloezie op. Ze heeft op elke vraag direct een antwoord klaar. Ze is dus even ongrijpbaar als onze premier. Met het verschil dat Rutte een gerespecteerd routinepoliticus is, maar Van Zanten een nieuweling in het politieke métier en dus nog respect moet verdienen, maar wel een puur talent dus. Petje af voor deze staatssecretaris die eindelijk (pffff) eens de zorgsector in begrijpelijke woorden weet uit te leggen. Iedereen zou zich tegenover deze ervaringswereld klein voelen, behalve de betrokken Kamerleden die een te groot ego hebben.

Jan Willem Jongejans, Zoetermeer

(Geplaatst in Vrij Nederland van 19 november 2011)